Wszystkie informacje o odczynnikach chemicznych podane wyłącznie w celach informacyjnych. Nie do spożycia!
Hydrazyd fenylopiracetamu to zmodyfikowana wersja fenylopiracetamu, w której grupa amidowa została zastąpiona grupą hydrazydową. Ta zmiana może wpływać na farmakokinetykę, siłę działania i subiektywne skutki działania leku. Jego związek macierzysty, fenylopiracetam, jedna z najwcześniej zsyntetyzowanych pochodnych piracetamu, czasami nazywany jest także fonturacetamem.
Jako substancja czynną preparatów Phenotropil, Actitropil i Carphedon, jest środkiem pobudzającym i nootropowym stosowanym w Rosji i wybranych krajach Europy Wschodniej w leczeniu chorób neurologicznych o etiologii naczyniowej, depresji, apatii i zaburzeń poznawczych, w tym deficytów uwagi i pamięci, między innymi. Jest on stosowany przez rosyjskich kosmonautów w celu poprawy zdolności fizycznych, umysłowych i poznawczych.
Pod względem biodostępności fenylopiracetam znacznie przewyższa piracetam dzięki dodaniu grupy fenylowej przyłączonej do jądra pirolidonowego, co ułatwia przenikanie przez barierę krew-mózg.
Uważa się, że oba związki mają wspólne kluczowe mechanizmy działania, z których jednym jest zwiększenie syntezy acetylocholiny poprzez nasilenie wychwytu choliny o wysokim powinowactwie (HACU), obserwowane również w przypadku koluracetamu i pramiracetamu. Oba związki poprawiają również plastyczność synaptyczną poprzez wzmocnienie receptorów AMPA i NMDA. W przeciwieństwie do innych racetamów, zwiększają one pozakomórkowy poziom dopaminy i noradrenaliny, działając jako inhibitory wychwytu zwrotnego DA/NE, bardziej zbliżone do tradycyjnych stymulantów ośrodkowego układu nerwowego. Wykazują działanie antyoksydacyjne i poprawiają przepływ krwi przez mózg, co przekłada się na właściwości neuroprotekcyjne. Ponadto forma hydrazydowa może potencjalnie oferować określone korzyści. Uzasadnione przypuszczenie sugeruje jego większą stabilność metaboliczną; wolniejszy rozkład, a co za tym idzie, dłuższy czas działania. Ponieważ wiadomo, że niektóre hydrazydy oddziałują z aminotransferazą GABA, enzymem odpowiedzialnym za rozkład GABA, hamując jego aktywność, co z kolei ma przełożenie na istotny wzrost stężenia GABA w obrębie mózgu.
Zgodnie zresztą z tym poglądem, raporty użytkowników opisują stymulację odczuwaną przy stosowaniu hydrazydu fenylopiracetamu jako łagodniejszą i „zrelaksowaną”, podczas gdy fenylopiracetam ma wywoływać „pobudzenie”.
Na podstawie znanych właściwości hydrazyny i jej pochodnych, w przypadku formy hydrazydu można prawdopodobnie się spodziewać niewielkiej aktywności inhibitora MAO.
Pod względem efektów subiektywnych, oba warianty fenylopiracetamu są zazwyczaj uważane za bardziej stymulujące niż inne związki racetamowe, a dawki niskie do umiarkowanych wywołują stymulację porównywalną z kofeiną, aczkolwiek z mniej wyraźnym komponentem fizjologicznym. Ich wspólne mechanizmy działania mogą wydawać się zoptymalizowane pod kątem poprawy pamięci i uczenia się, biorąc pod uwagę kluczowy udział przekaźnictwa cholinergicznego w procesach zapamiętywania, poprawę przypominania i jasności umysłu potencjalnie osiąganą poprzez modulację AMPA/NMDA oraz klasyczne działanie stymulujące na koncentrację, motywację i poziom energii.
W świetle dowodów anegdotycznych powyższy opis jest bardzo trafny. Jak wykazano w badaniach na zwierzętach, fenylopiracetam ma właściwości adaptogenne, co wydaje się również dotyczyć jego hydrazydu (użytkownicy odczuwają zwiększoną odporność na stres i zimno oraz mniejsze zmęczenie). Dla osób z ADHD hydrazyd fenylopiracetamu może być interesującą alternatywą dla klasycznych stymulantów i może działać szczególnie dobrze u osób podatnych na lęk, dzięki stosunkowo łagodnemu profilowi stymulacji. W rzeczywistości niektóre doniesienia internetowe sugerują, że hydrazyd fenylopiracetamu może oferować wyraźne korzyści zależne od GABA, takie jak łagodny wzrost pewności siebie, działanie przeciwlękowe oraz subtelna poprawa nastroju, redukcja „szumów wewnętrznych” i spokój, stan umysłu o delikatnie „ciepłym” zabarwieniu. Chociaż fenylopiracetam nie jest uważany za silny lek przeciwdepresyjny, niektórzy użytkownicy zgłaszają utrzymujące się efekty poprawy nastroju, które można scharakteryzować jako uczucie ugruntowania. Mając to na uwadze, biorąc pod uwagę jego właściwości prokognitywne, pobudzające, przeciwlękowe i adaptogenne, hydrazyd fenylopiracetamu może potencjalnie łagodzić objawy łagodnej depresji lub dystymii, znanej również jako uporczywe zaburzenie depresyjne (PDD).
W badaniu na szczurach oceniono wpływ dekstroamfetaminy, metylofenidatu i fenylopiracetamu na motywację. Chociaż zwierzęta miały swobodny dostęp do mniej preferowanej paszy, uczono je obsługi dźwigni w celu uzyskania dostępu do smaczniejszej alternatywy. Zgodnie z oczekiwaniami, wszystkie grupy badane wykonały więcej pracy niż grupa kontrolna. Być może mniej oczywiste jest to, że w porównaniu z innymi grupami eksperymentalnymi, szczury, którym podawano fenylopiracetam, były skłonne zaakceptować większy wysiłek w zamian za nagradzające pożywienie (375% więcej niż placebo w porównaniu z odpowiednio 150% i 170% w przypadku dekstroamfetaminy i metylofenidatu), podczas gdy ich spożycie mniej nagradzającego pożywienia nie wzrosło.
Nawiasem mówiąc, stwierdzono, że fenylopiracetam poprawia wyniki sportowe i jest jednym ze stosunkowo niewielu nootropików znajdujących się na liście substancji zakazanych do stosowania podczas zawodów przez Światową Agencję Antydopingową (WADA).
